ZAPŁON

silnik dziwnie się zachowywał na wolnych obrotach.
Mój mechanik zakasał rękawy i:
-KOPUŁKA Mercedes W124 NOWA Oryginalna
-Palec rozdzielacza
-kable
-świece


wszystko fabrycznie nowe. 


Po wymianie i drobnej regulacji silnik odpala na "dotyk"


koszt wszystkich części = 670 zł  
koszt naprawy i wymiany podzespołów = 500 zł

Wymiana OPON na zimowe

koniecznością stało się wymienić opony na zimowe - gdyż na letnich było poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa jazdy.

Kupione całe koła na stalowych felgach - wiec będą na przekładke.
Alufelgi pojadą do renowacji więc wiosną będą jak nowe.

Kłopotem okazał sie montaż , gdyż śruby mocujące nie pasowały od felg aluminiowych więc musiałem szybciutko szukać potrzebnych śrób - nie było to proste , gdyż dopiero w 4 miejscu kupiłem   ;-)
koszt to tylko 5 zł ...... niestety za sztukę - a potrzebnych 20  więc wyłożyłem kolejne 100 zł w odnowe ukochanego samochodu


całkowity koszt wraz z felgami , oponami i śróby to 900 zł

HISTORIA - Pierwsze lata.

Wystawiony w Stuttgarcie, w roku 1890 akt notarialny jest oficjalnym aktem założycielskim Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG), której funkcją była realizacja wynalazków Daimlera. Już 14 marca Gottlieb Daimler, Max Duttenhofer i Wilhelm Lorenz zawarli umowę przedwstępną.

W październiku 1894 roku Gottlieb Daimler rozstał się na jakiś czas z DMG i oficjalnie zrezygnował z udziałów w niej. Wraz z Wilhelmem Maybachem poświęcił się pracy nad modernizacją automobilu w wynajętej nieczynnej sali ogrodowej hotelu Hermann w Cannstatt.

Pierwszy samochód ciężarowy powstał w DMG w 1896 roku. Został dostarczony do Wielkiej Brytanii.

W roku 1900 w Nicei Emil Jellinek zawarł z DMG umowę o sprzedaży automobili i silników Daimlera. Zapadła też między innymi decyzja o zaprojektowaniu nowej konstrukcji silnika, który miał nosić nazwę Daimler-Mercedes. W ten sposób pseudonim Jellinka „Mercedes”, zapożyczony od imienia jego córki, po raz pierwszy stał się nazwą marki. Jeszcze w kwietniu Jellinek zamówił w Cannstatt 36 pojazdów za łączną kwotę 550 000 marek w złocie.

W roku 1902 firma DMG przejęła berlińską fabrykę pojazdów silnikowych i silników Motorfahrzeug- und Motorenfabrik Berlin AG w Marienfelde. Była to na tamte warunki znacząca fuzja. W Untertürkheim pod Stuttgartem powstały w 1903 roku nowe, duże urządzenia produkcyjne, a następnie siedzibę firmy przeniesiono z Cannstatt do Untertürkheim.

W roku 1907 główny konstruktor Daimler-Motoren-Gesellschaft, Wilhelm Maybach odszedł z firmy. Jego następcą na stanowiskach szefa biura konstrukcyjnego i dyrektora technicznego został Paul Daimler.

W roku 1922, na nadzwyczajnym posiedzeniu zarząd Daimler-Motoren-Gesellschaft podjął decyzję o przeniesieniu siedziby firmy ze względów podatkowych z Untertürkheim do Berlina.

Trudna sytuacja gospodarcza i wielość producentów samochodów na rynku wymusiły współpracę. Już w roku 1924 firmy Daimlera i Benza zawiązały porozumienie, oferując samochody pod marką „Mercedes-Benz”.

W roku 1923 Ferdynand Porsche zastąpił Paula Daimlera na stanowisku szefa biura konstrukcyjnego DMG.

W roku 1924 firmy Benz & Cie. i Daimler-Motoren-Gesellschaft rozpoczęły współpracę. Wspólne działania handlowe marek „Mercedes” i „Benz” przejęła nowo utworzona spółka Mercedes-Benz Automobil GmbH.

Po wojnie światowy kryzys gospodarczy dotknął zarówno DMG, jak i Benz & Cie. Konieczna była dywersyfikacja produkcji. W rezultacie zakłady Untertürkheim produkowały nie tylko samochody, ale również maszyny do pisania.

HISTORIA - Pierwsze kroki.

Wraz z przedsiębiorcą Maxem Kasparem Rose i przedstawicielem handlowym Friedrichem Wilhelmem Eßlingerem, Karl Benz zakłada w Mannheim Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik (po roku 1899 Benz & Cie.) – w formie spółki jawnej.

Liczba pracowników szybko zwiększyła się do 25. Udzielano nawet licencji na produkcję silników gazowych. Benz już bez przeszkód zajął się pracami konstrukcyjnymi nad swym silnikiem samochodowym. Zabezpieczony finansowo, rozpoczął konstruowanie całościowo zaprojektowanego pojazdu, w którym zamontował swój czterosuwowy silnik benzynowy. Konkurent Benza, Daimler, zamontował natomiast swój pierwszy silnik w powozie. W roku 1886 Karl Benz otrzymał patent na swój pojazd i zaprezentował publicznie pierwszy „Benz Patent-Motorwagen” – patentowany pojazd silnikowy Benza.

W latach 1885-1887 powstały trzy wersje trzykołowego pojazdu: model 1, który w 1906 roku Benz sprezentował Muzeum Niemieckiemu, model 2, prawdopodobnie wielokrotnie modyfikowany i przebudowywany i wreszcie model 3, wyposażony w koła z drewnianymi szprychami. Ten ostatni pojazd Bertha Benz wykorzystała w 1888 roku do swojej pierwszej podróży długodystansowej.

Stale rosnący popyt na silniki stacjonarne wymusił przeprowadzkę firmy Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik do większego budynku fabrycznego. W roku 1890, dzięki przystąpieniu nowych wspólników – Friedricha von Fischera i Juliusa Ganßa – stała się ona drugą co do wielkości fabryką silników w Niemczech. W 1893 roku Karl Benz wprowadził w konstrukcji samochodów układ kierowniczy ze zwrotnicami, a w 1896 roku skonstruował silnik w układzie przeciwsobnym (Contra-Motor), protoplastę dzisiejszych silników typu „bokser”.

HISTORIA - początki

Wraz z wynalezieniem silnika szybkobieżnego i samochodu, Gottlieb Daimler i Karl Benz, niezależnie od siebie, położyli w latach 80-tych XIX wieku kamień węgielny pod rozwój zmotoryzowanego transportu indywidualnego. Z pomocą darczyńców i współudziałowców wnieśli wyniki swoich badań konstrukcyjnych do własnych przedsiębiorstw: w grudniu 1883 roku Benz założył w Mannheim firmę Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik, natomiast w listopadzie 1890 roku powstała w Cannstatt firma Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG).


Aby uczynić swoje produkty znanymi i rozpoznawalnymi, obie firmy szukały charakterystycznego znaku towarowego. Najpierw znakami firmowymi były nazwiska samych wynalazców, „Benz” i „Daimler”, które gwarantowały pochodzenie oraz jakość silników i pojazdów. O ile jednak chroniona marka „Benz & Co.” nie zmieniała się i jedynie koło zębate z roku 1903 zastąpił w roku 1909 wieniec laurowy otaczający nazwisko Benz, o tyle produkty Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG) otrzymały na przełomie wieków całkiem nową markę – „Mercedes”.

Zgubiłem KLUCZYK

Zgubiłem KLUCZYK

zgubiłem kluczyk od mojego samochodziku. Pomyślałem , "Dawid - nic się nie stało masz zapasowy". Wróciłem do domku, zabrałem zapasowy kluczyk i pędzę aby odpalić ukochany samochodzik. Już z daleka otwieram go z pilota .... i tylko tyle było mojej radości. W ręku miałem tylko pilota gdyż " kluczyk scyzoryk" nie był oszlifowany, czyli niedorobiony, mało tego brakowało mi immobilizera koniecznego aby odpalić samochód.

aby zaoszczędzić na usłudze dorobienia klucza i immobilizera postanowiłem sam wymontować stacyjke

OTO PRZYDATNE INFORMACJE DLA KAŻDEGO


Całość pochodzi stąd link
Zamieszczam to w celach edukacyjnych. Dla mnie było to bardzo przydatne przy moich niedawnych problemach ze stacyjką.

Na samym początku warto zaopatrzyć się w potrzebne narzędzia, a mianowicie: kombinerki, klucz nasadowy 8, śrubokręt krzyżakowy, klucz nasadowy lub płaski 10, drut (druciki) do wyciągnięcia wkładu stacyjki wraz z pierścieniem ochronnym (wykonany ze szprychy rowerowej średnicy 2mm, zaostrzony z obu stron - ja zrobiłem 2 osobne druciki z uwagi na rodzaj kluczyka) - co i jak na rysunku


Ściągamy pokrętło przełącznika świateł ciągnąc je mocno do siebie. Znajdziemy tam nakrętkę, którą trzeba odkręcić - ja użyłem do tego kombinerki. Po stronie stacyjki wyciągamy plastikową listewkę pociągając ją lekko do siebie (można użyć śrubokręta aby lekko podważyć)


Po ściągnięciu plastikowych listewek mamy dostęp do śrub przytrzymujących osłonę dolną - razem 7 sztuk (5 góra i 2 dół) - 6 sztuk odkręcamy kluczem nasadowym 8. Po lewej stronie, wewnątrz uchwytu otwierania maski jest jeszcze jedna śruba - odkrecamy ją śrubokrętem krzyżakowym, który wkładamy w otwór w czerwonym uchwycie


Osłonę mamy już prawie zdjętą. Należy jeszcze wyczepić linkę zwalniania hamulca ręcznego


Teraz przy pomocy zrobionego drucika wyciągamy osłonę wraz z wkładem stacyjki (sposób: ustawić kluczyk w pozycję I - piewsza kropka z dwóch licząc od góry, wcisnąć druciki aby zwolniły zapadki przytrzymujące pierścień i wkład i następnie pociągnąć za całość). Niekiedy idzie to dość opornie, ale tylko tak da radę wyciągnąć wkład


Kolejny etap to wypięcie kostki aby nie uszkodzić niczego podczas wyciągania całej stacykji


Luzujemy śrube obejmy trzymającej stacyjkę (2) kluczem 10. Następnie należy przekręcić kluczyk w stacyjce (można to zrobić śrubokretem jeśli wkład został wyjęty, lub samym kluczykiem) - zwolni to blokade i pozwoli na wciśnięcie trzpienia zabezpieczającego stacyjkę przed wyciągnięciem (użyć śrubokręt). W moim aucie kiedyś było włamanie i zablokowano mi stacyjkę, stąd widoczne cięcia szlifierką w miejscu trzpienia


Wypinamy główną kostkę z przewodami z tyłu stacyjki i teraz możemy ją wyciągnąć z kolumny kierowniczej. Trochę się trzeba nagimnastykować aby ją wyciągnąć, ale uwierz mi, że można (trochę poobracać, podociskać i wyjdzie). Gdy już wyskoczy z kolumny wyczepiasz przewody ciśnieniowe i na tym się kończy demontaż stacyjki


Życzę owocnej pracy !!



całkowity koszt dorobienia kluczy i immobilizera zamknął sie na 500 zł

Usunięcie korozji

pierwszą rzecza jaka postanowiłem zrobić - to zabezpieczyć autko przed zimą - tym bardziej , że codziennie kilka kilometrów porusza sie po naszych drogach.



MISJA: zlikwidowanie wszystkich ognisk korozji























korozja jest niewielka - jednak należy zwalczyć każdy najmniejszy zalążek aby nie dopuścić do dalszej erozji metalowych elementów nadwozia a zbliżajaca się zima, błoto, śnieg i sól tylko przyśpieszą zniszczenie.





pierwszy etap polegał na zeszlifowaniu elementów do "gołej" blachy , dla pewnosci mikroskopijne ogniska korozji usuniete preparatem antykorozyjnym CORTANIN F.



miejsca zaatakowane korozją po dokładnym oczyszczeniu zostają uzupełnione farbą podkładową, i wyrównane warstwą szpachlu.



samochód na dzień dzisiejszy - z uwagi na ograniczony Budżet - nie będzie w całości malowany jedynie miejscowo.

Początek przygody z W124 Coupe

Dnia dzisiejszego udało się zrealizować skryte marzenia z młodzieńczych lat.

Pamiętam mówiłem "kiedyś takiego sobie kupię" i dzisiaj po 20 latach to się udało ;-)



więcej informacji na temat samochodu :

i-car@o2.pl

tel: 668-552-869





MERCEDES W124 COUPE

silnik 3,0 benzyna

skrzynia automatyczna

skóra

elektryczne szyby

klimatyzacja



samochód wymaga sporo pracy, wkładu finansowego a przede wszystkim miłości ....

poniżej będę dokumentował postępy pracy







WSTĘP:

Mercedes W124 – następca Mercedesa W123, poprzednik samochodu Mercedes W210. Produkowany był w latach 1985 – 1997 w 5 wersjach nadwozia: sedan, kombi, coupé, cabrio, limousine (bardzo rzadko spotykana wersja, można je spotkać obecnie w ogromnej ilości na bliskim i środkowym wschodzie), a także jako podwozie pod zabudowę (niem. Fahrgestell), służące do produkcji karetek pogotowia czy też karawanów pogrzebowych.

Spis treści [ukryj] 1 Historia 2 Silniki 3 Liczba wyprodukowanych egzemplarzy 4 Modele Mercedesa W124

Historia [edytuj]

Mercedes klasy średniej wyższej wyposażany był w wiele jednostek napędowych benzynowych jak i diesli (200D R4 8V, 250D R5 10V, 300D R6 12V, 200E R4 8V, E200 R4 16V, E220 R4 16V, 230E R4 8V, 260E R6 12V, 300E R6 12V, E300 R6 24V, E320 R6 24V, E420 V8 32V, E500 V8 32V, E36 AMG R6 24V , E60 AMG V8 32V). Auto posiadało również ogromną gamę nadwozi począwszy od sedana kończąc na kabriolecie. W sierpniu 1993 roku dostał zaszczytną nazwę Klasy E, wtedy oznaczenia zmieniły się np. z 200E na E200, przy czym litera E nie oznaczała już elektronicznie sterowanego wtrysku paliwa, a przynależność do klasy E. Auto przeszło w tym czasie drobny facelifting (przednie reflektory i maska, zderzaki, tylne lampy i klapa bagażnika) oraz lakierowane zderzaki, jako samochód niemal najwyższej klasy oferował dość bogate wyposażenie szczególnie pod koniec produkcji, prawie wszystkie modele były wyposażone w klimatyzację (rzadziej klimatronic), przynajmniej jedną poduszkę powietrzną, ABS, i wiele innych dodatków do dziś nieobecnych w ofercie niektórych firm samochodowych, jak np. elektryczne podajniki pasów bezpieczeństwa w wersjach coupé i cabrio czy hamulec postojowy zaciągany nogą dla większej wygody. Oferowana wersja cabrio zaprezentowana w 1991 roku bazowała na nadwoziu coupé i miała pomniejszony rozstaw osi. W latach 1989-1994 produkowano wydłużoną wersję „lang” o przedłużonym rozstawie osi. Samochód posiadał trzy pary drzwi, mieścił 7/8 osób. Wyposażony był w jednostki benzynowe o poj. 2,6, 2,8 litra bądź diesla 2,5 l. Podobnie jak poprzednicy tego modelu z rodziny W115 i W123, wykorzystywany był głównie przez taksówkarzy i firmy zajmujące się transportem osób, cieszył się dużym powodzeniem w krajach arabskich. Ponadto w latach 1986-1995 produkowano modele specjalne o standardowym i powiększonym rozstawie osi, przeznaczone pod dalszą zabudowę (np. pod karetki pogotowia, karawany itd.).

Opcjonalnie do modelu W124 można było zamówić napęd na 4 koła (4MATIC, od 1987 r.), który poprawiał właściwości jezdne w trudnych warunkach pogodowych (np. zima).Za dopłatą dostarczana była również automatyczna blokada mechanizmu różnicowego tylnej osi (ASD), oraz w późniejszych rocznikach system kontroli trakcji (ASR). Model W124 był także jednym z najmniej zawodnych aut jakie powstawały w tamtym okresie, oprócz tego był także jednym z najbardziej komfortowych. Skomplikowane tylne zawieszenie (wielowahaczowe, opracowane w 1983 roku dla modelu W201, było ono jednak tak dobre że zaadoptowano je do większego modelu W124, a potem do modelu W210) nastawione było raczej miękko co skutecznie tłumiło wszelkie niedostatki nawierzchni jednak nie zapewniało sportowych właściwości jezdnych. Model 500E stworzony w 1990 roku razem w kooperacji z Porsche był pomysłem aby konkurować z BMW M5 E34, również on skutecznie spełnił pokładane w nim nadzieje oferując lepszy komfort jazdy i bardziej dostojnie poruszając się po autostradzie. W 1995 roku produkcja czterodrzwiowej limuzyny została przerwana i zastąpił go model W210 klasy E (okularnik), który nie miał już tak dobrej opinii jak jego poprzednik, modele W124 kombi i coupé były produkowane rok dłużej tzn. do 1996, a cabrio do 1997. W124 krytykowany był za ubogie wyposażenie na początku produkcji jak i za pojedynczą wycieraczkę szyby przedniej, która nie była dość efektywna. Dzisiejszy najnowszy model E klasy ma oznaczenie W212 i posiada pneumatyczne zawieszenie jako opcję wyposażenia dodatkowego.

Silniki [edytuj]

Paleta siników w Mercedesie W124 była bardzo bogata, od silników diesla aż do benzynowych silników V8, w których największy ma pojemność 6,0L i osiąga moc 381 KM. Podobną paletę silników oferował tylko BMW serii "5" E34.

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy [edytuj]

• wersja sedan: 2 058 777 sztuk;
• wersja kombi: 340 503 sztuk;
• wersja coupe: 141 498 sztuk;
• wersja cabrio: 33 952 sztuk;
• wersja limousine niem."Langversion": 2 342 sztuk;
• wersja podwozia pod zabudowę (niem. Fahrgestell): 6 398 sztuk.

Wymiary Mercedesa W124 (dane tyczą się modeli E220):

Model	sedan	kombi (T)	coupe	cabriolet
Wymiary (mm)	4765	4765 mm	4655 mm	4655 mm
Rozstaw osi (mm)	2800 mm	2800 mm	2715 mm	2715 mm
Ciężar całkowity (kg)	1370 kg	1480 kg	1390 kg	1490 kg
Zbiornik paliwa (l)	70 l	72 l	70 l	70 l
Objętość bagażnika (dm³)	520 dm³	530 dm³	480 dm³	300 dm³
Seryjne ogumienie (mm)	195/65/R15	195/65/R15	195/65/R15	195/65/R15

Modele Mercedesa W124 [edytuj]

Mercedes-Benz W124	Silnik Pojemność skok. cm³	Skrzynia biegów	Moc KM (kW)1 przy obr/min	Moment² przy obr/min	Objętość bagażnika (dm ³)	Masa (kg)	0-100 (km/h)	V-max (km/h)
1985-1993 (200E - 500E / 200D - 300D)
			Silniki Benzynowe
200E	R4-8v / 1996 cm³	5-biegowa manualna	118 KM (87 kW) przy 5200	172 N·m przy 3500	520l-(530l)³ (T)	1340,0 kg	12,0 s	193 km/h
200E aut.	R4-8v / 1996 cm³	4-biegowa automat.	118 KM (87 kW) przy 5200	172 N·m przy 3500	520l-(530l)³ (T)	1350 kg	12,3 s	190 km/h
230E	R4-8v / 2285 cm³	5-biegowa manualna	132 KM (98 kW) przy 5100	198 N·m przy 3500	520l-(530l)³ (T)	1360 kg	10,8 s	202 km/h
230E aut.	R4-8v / 2298 cm³	4-biegowa automat.	132 KM (98 kW) przy 5100	198 N·m przy 3500	520l-(530l)³ (T)	1370 kg	11,0 s	200 km/h
260E	R6-12v / 2597 cm³	5-biegowa manualna	160 KM (118 kW) przy 5800	220 N·m przy 4600	520l-(530l)³ (T)	1420 kg	9,8 s	215 km/h
260E aut.	R6-12v / 2597 cm³	4-biegowa automat.	160 KM (118 kW) przy 5800	220 N·m przy 4600	520l-(530l)³ (T)	1430 kg	9,9 s	210 km/h
300E	R6-12v / 2960 cm³	5-biegowa manualna.	180 KM (132 kW) przy 5700	255 N·m przy 4400	520l-(530l)³ (T)	1420 kg	8,8 s	225 km/h
300E aut.	R6-12v / 2960 cm³	4-biegowa automat.	180 KM (132 kW) przy 5700	255 N·m przy 4400	520l-(530l)³ (T)	1430 kg	8,9 s	220 km/h
300 E24	R6-24v / 2960 cm³	5-biegowa manualna	220 KM (162 kW) przy 6400	265 N·m przy 4600	520l-(530l)³ (T)	1480 kg	7,9 s	237 km/h
300 E24 aut.	R6-24v / 2960 cm³	4-biegowa automat.	220 KM (162 kW) przy 6400	265 N·m przy 4600	520l-(530l)³ (T)	1500 kg	8,0 s	235 km/h
300E 4Matic aut.	R6-12v / 2960 cm³	4-biegowa automat.	180 KM (132 kW) przy 5700	255 N·m przy 4400	520l-(530l)³ (T)	1540 kg	9,1 s	217 km/h
400E aut.	V8-32v / 4196 cm³	4-biegowa automat.	286 KM (210 kW) przy 5700	410 N·m przy 3900	520l ³	1600 kg	6,7 s	250 km/h
500E aut.	V8-32v / 4973 cm³	4-biegowa automat.	326 KM (240 kW) przy 5700	480 N·m przy 3900	485l ³	1700 kg	6,0 s	*250 km/h 263km/h
			Silniki Diesla
200D	R4-8v / 1997 cm³	4-biegowa manualna	75 KM (55 kW) przy 4600	126 N·m przy 2700	520l-(530l)³	1330 kg	18,5 s	160 km/h
200D aut.	R4-8v / 1997 cm³	4-biegowa automat.	75 KM (55 kW) przy 4600	126 N·m przy 2700	520l-(530l)³	1350 kg	19,5 s	155 km/h
250D	R5-10v / 2497 cm³	5-biegowa manualna	94 KM (69 kW) przy 4600	158 N·m przy 2600	520l-(530l)³	1390 kg	16,5 s	175 km/h
250D aut.	R5-10v / 2497 cm³	4-biegowa automat.	94 KM (69 kW) przy 4600	158 N·m przy 2600	520l-(530l)³	1400 kg	17,0 s	170 km/h
250D Turbo	R5 Turbo-10v / 2497 cm³	5-biegowa manualna	125 KM (93 kW) przy 4600	231 N·m przy 2400	520l-(530l)³	1440 kg	12,3 s	198 km/h
250D Turbo aut.	R5 Turbo-10v / 2497 cm³	4-biegowa automat.	125 KM (93 kW) przy 4600	231 N·m przy 2400	520l-(530l)³	1450 kg	12,5 s	195 km/h
300D	R6-12v / 2996 cm³	5-biegowa manualna	113 KM (83 kW) przy 4600	191 N·m przy 2800	520l-(530l)³	1440 kg	13,7 s	190 km/h
300D aut.	R6-12v / 2996 cm³	4-biegowa automat.	113 KM (83 kW) przy 4600	191 N·m przy 2800	520l-(530l)³	1440 kg	14,0 s	185 km/h
300D 4Matic aut.	R6-12v / 2996 cm³	4-biegowa automat.	113 KM (83 kW) przy 4,00	191 N·m przy 2800	520l-(530l)³	1590 kg	16,0 s	178 km/h
300D Turbo	R6 Turbo-12v / 2996 cm³	5-biegowa manualna.	147 KM (108 kW) przy 4600	273 N·m przy 2400	520l-(530l)³	1490 kg	10,5 s	205 km/h
300D Turbo aut.	R6 Turbo-12v / 2996 cm³	4-biegowa automat.	147 KM (108 kW) przy 4600	273 N·m przy 2400	520l-(530l)³	1500 kg	10,9 s	202 km/h
300D Turbo 4Matic aut.	R6 Turbo-12v / 2996 cm³	4-biegowa automat.	147 KM (108 kW) przy 4600	273 N·m przy 2400	520l-(530l)³	1610 kg	11,8 s	198 km/h
1993-1995 (E200 - E60 AMG / E200 Diesel - E300 Diesel)
	Silnik Pojemność skok. cm³	Skrzynia biegów	Moc KM (kW)1 przy obr/min	Moment² przy obr/min	Objętość bagażnika (dm ³)	Masa (kg)	0-100 (km/h)	V-max (km/h)
			Silniki Benzynowe
E200	R4-16v / 1998 cm³	5-biegowa manualna	136 KM (100 kW) przy 5500	190 N·m przy 4000	520l-(530l)³	1350 kg	11,0 s	200 km/h
E200 aut.	R4-16v / 1996 cm³	4-biegowa automat.	136 KM (100 kW) przy 5500	190 N·m przy 4000	520l-(530l)³	1360 kg	11,5 s	198 km/h
E220	R4-16v / 2199 cm³	5-biegowa manualna	150 KM (110 kW) przy 5500	210 N·m przy 4000	520l-(530l)³	1370 kg	10,3 s	210 km/h
E220 aut.	R4-16v / 2199 cm³	4-biegowa automat.	150 KM (110 kW) przy 5500	210 N·m przy 4000	520l-(530l)³	1380 kg	10,5 s	205 km/h
E280	R6-24v / 2799 cm³	5-biegowa manualna	193 KM (142 kW) przy 5500	270 N·m przy 3750	498-562l	1490 kg	8,9 s	230 km/h
E280 aut.	R6-24v / 2799 cm³	5-biegowa automat.	193 KM (142 kW) przy 5500	270 N·m przy 3750	498-562l	1500 kg	9,1 s	228 km/h
E320	R6-24v / 3199 cm³	5-biegowa manualna	220 KM (162 kW) przy 5500	310 N·m przy 3750	498-562l	1490 kg	8,0 s	235 km/h
E320 aut.	R6-24v / 3199 cm³	5-biegowa automat.	220 KM (162 kW) przy 5500	310 N·m przy 3750	498-562l	1500 kg	8,3 s	230 km/h
E34 AMG	R6-24v / 3406 cm³	4-biegowa automat.	252 KM (185 kW) przy 5600	350 N·m przy 4000	300l	1500 kg	7,5 s	240 km/h
E36 AMG	R6-24v / 3600 cm³	4-biegowa automat.	272 KM (200 kW) przy 5800	370 N·m przy 4200	480l	1500 kg	6,7 s	260 km/h
E420	V8-32v / 4196 cm³	4-biegowa automat.	279 KM (205 kW) przy 5700	400 N·m przy 3900	520l	1620 kg	6,7 s	250 km/h
E500	V8-32v / 4973 cm³	4-biegowa automat.	320 KM (235 kW) przy 5500	470 N·m przy 3900	485l	1710 kg	6,1 s	*250 km/h 260km/h
E60 AMG	V8-32v / 5996 cm³	4-biegowa automat.	381 KM (280 kW) przy 5500	580 N·m przy 3800	485l	1710 kg	5,2 s	*250 km/h 280 km/h

Legenda Mercedesa w ostatnich latach nieco przybladła jednak przez kilka ostatnich dekad samochody z gwiazdą na masce były synonimem niezawodnej limuzyny. Wszystko rozpoczęło się od niesamowicie wytrzymałego Mercedesa W114 zaprezentowanego w 1968 r., później renomę utrzymała popularna beczka (W123). Wedle wielu ostatnim prawdziwie pancernym i wytrzymującym milionowe przebiegi samochodem marki Mercedes jest W124 – produkowany od 1985 r. samochód klasy średniej wyższej.

Pierwsze fotografie prototypowego Mercedesa trafiły do prasy w listopadzie 1984 r. Już w grudniu tegoż roku producent przedstawił swój nowy model. Nowa wersja późniejszej E-klasy pod względem stylistycznym nadal trzymała się klasycznego mercedesowskiego sznytu czerpiąc garściami z designu Mercedesa W201 znanego pod nazwą handlową 190. W124, zwana także baleronem była większą bo 4,7 metrową limuzyną, która na przestrzeni ponad dziesięciu lat produkcji została wytworzona w ponad 2,5 milionach egzemplarzy. Najwięcej wyprodukowano wersji sedan, bo ponad 2 miliony sztuk. Od 1985 r. wytworzono również ponad 340 tysięcy wersji T, czyli kombi. Reszta przypadła na bardzo poszukiwane modele cabrio i coupe oraz wersje specjalne – przedłużonego, sześciodrzwiowego jamnika oraz wersję pod zabudowę (karawan, samochód ratowniczy).

Największe wrażenie robiła jednak gama silników dostępnych w opisywanym Mercu. Wszystkich jednostek jest ponad 30 – są to zarówno silniki benzynowe jak i wysokoprężne. Podstawowym benzyniakiem był 109 konny, czterocylindrowy, ośmiozaworowy motor 2.0 rozpędzający samochód do niespełna 190 km/h. Paleta jednostek benzynowych ciągnęła się przez inne dwulitrówki, aż do silników 3.0, 4.2, 5.0 i 6.0. Najmocniejsze z nich generowały 380 KM i zapewniały przyspieszenie do setki rzędu 5,5 s. Diesle rozpoczynały się również od dwulitrowca o mocy 75 KM, a kończyły na blisko 150 konnym silniku 3.0 z turbo. To właśnie niewysilone jednostki wysokoprężne zbudowały legendę Mercedesa W124. Nie straszne im milionowe przebiegi, toteż wielu taksówkarzy używa ich po dziś dzień. Nic jednak dziwnego – rozsądnie eksploatowane i serwisowane odwdzięczają się przebiegami o jakich dzisiejsze, naszpikowane awaryjną elektroniką samochody mogą tylko pomarzyć. O swoistym kulcie tego modelu Mercedesa może również świadczyć ceny samochodów używany. Przeglądając ogłoszenia szybko okazuje się, że następcę (W210) z początku produkcji (1995 r.) można kupić taniej niż W124 z końcówki swoich dni.

Najbardziej ekskluzywne modele W124 to oczywiście kabriolet i coupe, choć ta ostatnia wersja karoserii już w mniejszym stopniu. Designerzy projektując nadwozia zdecydowali się zachować charakterystyczną, dość masywną sylwetkę dodając jednocześnie nutkę sportowego ducha – samochód posiada np. szyby bez ramek. Jak na lata osiemdziesiąte i ten rodzaj nadwozia, to z tyłu jest dość sporo miejsca. Samochód w wersji coupe był produkowany od 1987 r. W palecie silników początkowo odnaleźć można było tylko jednostki 2.3 (132 KM) i 3.0 (180 KM). Oczywiście benzynowe. Z czasem doszły mocniejsze motory 3.0 24v, 3.2 oraz ekonomiczny dwulitrowy wariant. Najmocniejszym dostępnym w coupe była wersja przygotowana przez AMG generująca 272 KM.

Kabriolet został zaprezentowany niemal u schyłku produkcji limuzyny, bo w 1991 r. Pozostał na rynku jednak najdłuższej, gdyż ostatni egzemplarz zjechał z taśm dopiero w 1997 r. (zastąpiony przez model CLK), czyli w czasie gdy od dawna w salonach można było zakupić popularnego na naszych drogach „okularnika". Mercedes w wersji bez dachu został specjalnie usztywniony, przez co zyskał na wadze. Niezbędne w razie wypadku okazały się także błyskawicznie wysuwające się zagłówki, które w razie rolowania chronią głowy pasażerów. Początkowo cabrio produkowano z 3 litrowym silnikiem, później doszła wersja 3.2 oraz 2.0. Początkowo elektryczno-hydrauliczny chowany dach był dostępny w opcji, jednak od drugiej połowy produkcji stał się wyposażeniem standardowym.

Sześciodrzwiowe wersje Lang były dostępne z niezbyt dynamicznym, ale za to oszczędnym 2,5 litrowym dieslem oraz silnikami benzynowymi 2,6 (160 KM) i 2,8 (193 KM).

Na początku swojej historii W124 było dość biednie wyposażone jak na tę klasę pojazdu, jednak z czasem Mercedes dodawał nowe opcje dodatkowe i rozwijał listę wyposażenia standardowego. Od 1987 r. można było dokupić napęd na cztery koła (4MATIC). Do swojego Mercedesa można było zamówić ABS, klimatyzację, poduszki powietrzne, a w drugiej fazie produkcji nawet ASR (od 1991 r.). Wiele opcji wyposażeniowych zostało wprowadzonych po faceliftingu z 1989 r. Samochód zyskał wtedy też szeroką listwę ochronną na bokach.

W 1993 r. przeprowadzono kolejną zmianę stylistyki – samochód otrzymał m.in. nowy grill oraz nazwę – od tego roku była to pełnoprawna E-klasse. Niestety dni poczciwego W124 były policzone – ostatni sedan opuścił fabrykę w 1995 r. Wersję kombi i coupe produkowano rok dłużej.

Ostatnie generacje większości modeli Mercedesów nie cieszą się już taką estymą jak pojazdy produkowane przez lata 60-te, 70-te i 80-te. W124 to samochód otoczony czymś na kształt kultu – tworzenie są kluby, miłośnicy organizują zloty. Nic jednak dziwnego – to przecież kwintesencja solidnej, niemieckiej limuzyny.

1. 1 KOSZT ZAKUPU: 6000zł