ZAPŁON

silnik dziwnie się zachowywał na wolnych obrotach.
Mój mechanik zakasał rękawy i:
-KOPUŁKA Mercedes W124 NOWA Oryginalna
-Palec rozdzielacza
-kable
-świece


wszystko fabrycznie nowe. 


Po wymianie i drobnej regulacji silnik odpala na "dotyk"


koszt wszystkich części = 670 zł  
koszt naprawy i wymiany podzespołów = 500 zł

Wymiana OPON na zimowe

koniecznością stało się wymienić opony na zimowe - gdyż na letnich było poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa jazdy.

Kupione całe koła na stalowych felgach - wiec będą na przekładke.
Alufelgi pojadą do renowacji więc wiosną będą jak nowe.

Kłopotem okazał sie montaż , gdyż śruby mocujące nie pasowały od felg aluminiowych więc musiałem szybciutko szukać potrzebnych śrób - nie było to proste , gdyż dopiero w 4 miejscu kupiłem   ;-)
koszt to tylko 5 zł ...... niestety za sztukę - a potrzebnych 20  więc wyłożyłem kolejne 100 zł w odnowe ukochanego samochodu


całkowity koszt wraz z felgami , oponami i śróby to 900 zł

HISTORIA - Pierwsze lata.

Wystawiony w Stuttgarcie, w roku 1890 akt notarialny jest oficjalnym aktem założycielskim Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG), której funkcją była realizacja wynalazków Daimlera. Już 14 marca Gottlieb Daimler, Max Duttenhofer i Wilhelm Lorenz zawarli umowę przedwstępną.

W październiku 1894 roku Gottlieb Daimler rozstał się na jakiś czas z DMG i oficjalnie zrezygnował z udziałów w niej. Wraz z Wilhelmem Maybachem poświęcił się pracy nad modernizacją automobilu w wynajętej nieczynnej sali ogrodowej hotelu Hermann w Cannstatt.

Pierwszy samochód ciężarowy powstał w DMG w 1896 roku. Został dostarczony do Wielkiej Brytanii.

W roku 1900 w Nicei Emil Jellinek zawarł z DMG umowę o sprzedaży automobili i silników Daimlera. Zapadła też między innymi decyzja o zaprojektowaniu nowej konstrukcji silnika, który miał nosić nazwę Daimler-Mercedes. W ten sposób pseudonim Jellinka „Mercedes”, zapożyczony od imienia jego córki, po raz pierwszy stał się nazwą marki. Jeszcze w kwietniu Jellinek zamówił w Cannstatt 36 pojazdów za łączną kwotę 550 000 marek w złocie.

W roku 1902 firma DMG przejęła berlińską fabrykę pojazdów silnikowych i silników Motorfahrzeug- und Motorenfabrik Berlin AG w Marienfelde. Była to na tamte warunki znacząca fuzja. W Untertürkheim pod Stuttgartem powstały w 1903 roku nowe, duże urządzenia produkcyjne, a następnie siedzibę firmy przeniesiono z Cannstatt do Untertürkheim.

W roku 1907 główny konstruktor Daimler-Motoren-Gesellschaft, Wilhelm Maybach odszedł z firmy. Jego następcą na stanowiskach szefa biura konstrukcyjnego i dyrektora technicznego został Paul Daimler.

W roku 1922, na nadzwyczajnym posiedzeniu zarząd Daimler-Motoren-Gesellschaft podjął decyzję o przeniesieniu siedziby firmy ze względów podatkowych z Untertürkheim do Berlina.

Trudna sytuacja gospodarcza i wielość producentów samochodów na rynku wymusiły współpracę. Już w roku 1924 firmy Daimlera i Benza zawiązały porozumienie, oferując samochody pod marką „Mercedes-Benz”.

W roku 1923 Ferdynand Porsche zastąpił Paula Daimlera na stanowisku szefa biura konstrukcyjnego DMG.

W roku 1924 firmy Benz & Cie. i Daimler-Motoren-Gesellschaft rozpoczęły współpracę. Wspólne działania handlowe marek „Mercedes” i „Benz” przejęła nowo utworzona spółka Mercedes-Benz Automobil GmbH.

Po wojnie światowy kryzys gospodarczy dotknął zarówno DMG, jak i Benz & Cie. Konieczna była dywersyfikacja produkcji. W rezultacie zakłady Untertürkheim produkowały nie tylko samochody, ale również maszyny do pisania.

HISTORIA - Pierwsze kroki.

Wraz z przedsiębiorcą Maxem Kasparem Rose i przedstawicielem handlowym Friedrichem Wilhelmem Eßlingerem, Karl Benz zakłada w Mannheim Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik (po roku 1899 Benz & Cie.) – w formie spółki jawnej.

Liczba pracowników szybko zwiększyła się do 25. Udzielano nawet licencji na produkcję silników gazowych. Benz już bez przeszkód zajął się pracami konstrukcyjnymi nad swym silnikiem samochodowym. Zabezpieczony finansowo, rozpoczął konstruowanie całościowo zaprojektowanego pojazdu, w którym zamontował swój czterosuwowy silnik benzynowy. Konkurent Benza, Daimler, zamontował natomiast swój pierwszy silnik w powozie. W roku 1886 Karl Benz otrzymał patent na swój pojazd i zaprezentował publicznie pierwszy „Benz Patent-Motorwagen” – patentowany pojazd silnikowy Benza.

W latach 1885-1887 powstały trzy wersje trzykołowego pojazdu: model 1, który w 1906 roku Benz sprezentował Muzeum Niemieckiemu, model 2, prawdopodobnie wielokrotnie modyfikowany i przebudowywany i wreszcie model 3, wyposażony w koła z drewnianymi szprychami. Ten ostatni pojazd Bertha Benz wykorzystała w 1888 roku do swojej pierwszej podróży długodystansowej.

Stale rosnący popyt na silniki stacjonarne wymusił przeprowadzkę firmy Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik do większego budynku fabrycznego. W roku 1890, dzięki przystąpieniu nowych wspólników – Friedricha von Fischera i Juliusa Ganßa – stała się ona drugą co do wielkości fabryką silników w Niemczech. W 1893 roku Karl Benz wprowadził w konstrukcji samochodów układ kierowniczy ze zwrotnicami, a w 1896 roku skonstruował silnik w układzie przeciwsobnym (Contra-Motor), protoplastę dzisiejszych silników typu „bokser”.

HISTORIA - początki

Wraz z wynalezieniem silnika szybkobieżnego i samochodu, Gottlieb Daimler i Karl Benz, niezależnie od siebie, położyli w latach 80-tych XIX wieku kamień węgielny pod rozwój zmotoryzowanego transportu indywidualnego. Z pomocą darczyńców i współudziałowców wnieśli wyniki swoich badań konstrukcyjnych do własnych przedsiębiorstw: w grudniu 1883 roku Benz założył w Mannheim firmę Benz & Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik, natomiast w listopadzie 1890 roku powstała w Cannstatt firma Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG).


Aby uczynić swoje produkty znanymi i rozpoznawalnymi, obie firmy szukały charakterystycznego znaku towarowego. Najpierw znakami firmowymi były nazwiska samych wynalazców, „Benz” i „Daimler”, które gwarantowały pochodzenie oraz jakość silników i pojazdów. O ile jednak chroniona marka „Benz & Co.” nie zmieniała się i jedynie koło zębate z roku 1903 zastąpił w roku 1909 wieniec laurowy otaczający nazwisko Benz, o tyle produkty Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG) otrzymały na przełomie wieków całkiem nową markę – „Mercedes”.

Zgubiłem KLUCZYK

Zgubiłem KLUCZYK

zgubiłem kluczyk od mojego samochodziku. Pomyślałem , "Dawid - nic się nie stało masz zapasowy". Wróciłem do domku, zabrałem zapasowy kluczyk i pędzę aby odpalić ukochany samochodzik. Już z daleka otwieram go z pilota .... i tylko tyle było mojej radości. W ręku miałem tylko pilota gdyż " kluczyk scyzoryk" nie był oszlifowany, czyli niedorobiony, mało tego brakowało mi immobilizera koniecznego aby odpalić samochód.

aby zaoszczędzić na usłudze dorobienia klucza i immobilizera postanowiłem sam wymontować stacyjke

OTO PRZYDATNE INFORMACJE DLA KAŻDEGO


Całość pochodzi stąd link
Zamieszczam to w celach edukacyjnych. Dla mnie było to bardzo przydatne przy moich niedawnych problemach ze stacyjką.

Na samym początku warto zaopatrzyć się w potrzebne narzędzia, a mianowicie: kombinerki, klucz nasadowy 8, śrubokręt krzyżakowy, klucz nasadowy lub płaski 10, drut (druciki) do wyciągnięcia wkładu stacyjki wraz z pierścieniem ochronnym (wykonany ze szprychy rowerowej średnicy 2mm, zaostrzony z obu stron - ja zrobiłem 2 osobne druciki z uwagi na rodzaj kluczyka) - co i jak na rysunku


Ściągamy pokrętło przełącznika świateł ciągnąc je mocno do siebie. Znajdziemy tam nakrętkę, którą trzeba odkręcić - ja użyłem do tego kombinerki. Po stronie stacyjki wyciągamy plastikową listewkę pociągając ją lekko do siebie (można użyć śrubokręta aby lekko podważyć)


Po ściągnięciu plastikowych listewek mamy dostęp do śrub przytrzymujących osłonę dolną - razem 7 sztuk (5 góra i 2 dół) - 6 sztuk odkręcamy kluczem nasadowym 8. Po lewej stronie, wewnątrz uchwytu otwierania maski jest jeszcze jedna śruba - odkrecamy ją śrubokrętem krzyżakowym, który wkładamy w otwór w czerwonym uchwycie


Osłonę mamy już prawie zdjętą. Należy jeszcze wyczepić linkę zwalniania hamulca ręcznego


Teraz przy pomocy zrobionego drucika wyciągamy osłonę wraz z wkładem stacyjki (sposób: ustawić kluczyk w pozycję I - piewsza kropka z dwóch licząc od góry, wcisnąć druciki aby zwolniły zapadki przytrzymujące pierścień i wkład i następnie pociągnąć za całość). Niekiedy idzie to dość opornie, ale tylko tak da radę wyciągnąć wkład


Kolejny etap to wypięcie kostki aby nie uszkodzić niczego podczas wyciągania całej stacykji


Luzujemy śrube obejmy trzymającej stacyjkę (2) kluczem 10. Następnie należy przekręcić kluczyk w stacyjce (można to zrobić śrubokretem jeśli wkład został wyjęty, lub samym kluczykiem) - zwolni to blokade i pozwoli na wciśnięcie trzpienia zabezpieczającego stacyjkę przed wyciągnięciem (użyć śrubokręt). W moim aucie kiedyś było włamanie i zablokowano mi stacyjkę, stąd widoczne cięcia szlifierką w miejscu trzpienia


Wypinamy główną kostkę z przewodami z tyłu stacyjki i teraz możemy ją wyciągnąć z kolumny kierowniczej. Trochę się trzeba nagimnastykować aby ją wyciągnąć, ale uwierz mi, że można (trochę poobracać, podociskać i wyjdzie). Gdy już wyskoczy z kolumny wyczepiasz przewody ciśnieniowe i na tym się kończy demontaż stacyjki


Życzę owocnej pracy !!



całkowity koszt dorobienia kluczy i immobilizera zamknął sie na 500 zł

Usunięcie korozji

pierwszą rzecza jaka postanowiłem zrobić - to zabezpieczyć autko przed zimą - tym bardziej , że codziennie kilka kilometrów porusza sie po naszych drogach.



MISJA: zlikwidowanie wszystkich ognisk korozji























korozja jest niewielka - jednak należy zwalczyć każdy najmniejszy zalążek aby nie dopuścić do dalszej erozji metalowych elementów nadwozia a zbliżajaca się zima, błoto, śnieg i sól tylko przyśpieszą zniszczenie.





pierwszy etap polegał na zeszlifowaniu elementów do "gołej" blachy , dla pewnosci mikroskopijne ogniska korozji usuniete preparatem antykorozyjnym CORTANIN F.



miejsca zaatakowane korozją po dokładnym oczyszczeniu zostają uzupełnione farbą podkładową, i wyrównane warstwą szpachlu.



samochód na dzień dzisiejszy - z uwagi na ograniczony Budżet - nie będzie w całości malowany jedynie miejscowo.